جشن فرخنده مهرگان

جشن فرخنده سوری

جشن فرخنده سوری

سرآغاز جشن های نوروزی بر همه ایرانی تباران همایون

به نام يزدان

⚜️وقتی ما بهترين راه شاد بودن را آموختيم، زيان رساندن و رنج دادن به ديگران را بهتر از ياد خواهيم برد⚜️
#زرتشت پیامبر

✳️ #جشن_سوری (چهارشنبه سوری)

🔰سوری: واژه پارسی سوری همان واژه سوريک در زبان پهلوی می باشد، که به چم(معنی) سرخ و سرخ رنگ است که اين جشن از برای آن جشن سوری خوانند که در آن آتش ميفروزند . آتش افروخته نيز سرخ است که نابود کننده بدی ها و پليدی ها و پالاينده ی آلودگی هاست
🔸چهارشنبه سوری: چهارشنبه نام يکی از ماه های تازيان است که پس از يورش به ايران جايگزين روزهای ايرانی است، در گذشته هر روز در ايران نامی ويژه که از زاب های(صفت های) خداوند است نامزد بود به مانند، هرمزد روز نخستين روز هر ماه بود و روز دوم هر ما بهمن روز و .... که روز سی ام و پايانی انيران روز می باشد و هر ماهی را که با روز آن يکی می شدند را ايرانيان جشن می گرفتند، مانند هفتمين روز هر ماه اَمرداد در ماه اَمرداد را جشن می گرفتند و يا نخستين روز از هر ماه هرمزد روز نام دارد و نخستين روز از ماه دی را جشن ديگان می ناميدند چرا که دی از ريشه دادار و به چم آفريدگار يکی از زاب های خداوند است، اما هفته که امروزه چنين شده است ويژه ماه های مهری (قمری) بود و تازيان ماه را به چهار هفته بخش می کردند و برای آنان چهارشنبه روز نحس و بد شگون بود؛ جاحظ در کتاب المحاسن و الاضداد در باره چهارشنبه می گويد: « وَالاربعاء يوم ضنک و نحس» که چهارشنبه يا الرابع روز نحس و بد شگونی است
🔹پيشينه چهارشنبه سوری
جشن سوری يکی از جشن های هندو ايرانی و آريايی است که به جشن های آتش ناموَر هستند که از آن می توان به سده، آذرگان و شهريورگان، نام برد استاد ذبيح بهروز بر اين باور است که « شب چهار شنبه سوری جشنی است مانند همه جشن های ايرانی که با اختر شناسی بستگی دارد و پيدايش آن همه بر بنیان دانش های گاهشماری است ؛ در هزاره دوم پیش از زايش مسيح ، زرتشت پيامبر ايرانی، بزرگ ترين گاه شماری جهان را حساب نمود و کبيسه پديد آورد و تاريخ های کهن را درست کرد، پس شبی را که زرتشت در 3743 سال پيش گاهشماری را درست کرد، به يادبود آن؛ همه ساله مردم جشن بزرگی برپا کرده و با آتش افروزی شادی خود را به آگاهی همگان رسانده اند و آن تا کنون، در يادمان چهارشنبه سوری و يا جشن سوری و شادمانی پايدار مانده است .
🔸هنگام اجرای جشن سوری در پايان سال، چه زمان بوده است ؟
آنچه روشن است در روز چها شنبه نبوده، چنانکه در بند های پيشين ياد شد در ايران باستان، شنبه،چهارشنبه ،جمعه و ... نبوده است و هر ماه کامل سی روز بوده؛ و هر سال دوازده ما؛ همانگونه که ميدانيم سال خورشيدی سیسد و شست و پنج روز و شش ساعت و اندی است ،و هر ماه سی روز و هر سال دوازده ماه ميشود سیسد و شست روز ؛ پس پنج روز مانده سال را گاهنبار يا گاسانيک می خواندند که ازگاثاها سرودهای زرتشت بود ؛ و اينپنج5 روز را که به 360 روز سال می افزودند را اَندَرگاه بهيزک يا پنجه وَِه می گفتند و نامهای اين پنج روز به نوبت : اَهنَود گاه، اَشتَود گاه، سپَنتمَدگاه،وُهوخشَتَرگاه و وَهيشتِوَشت گاه است.
آورده اند که يکی از برهان های اين اين جشن را در روز چهارشنبه برگزار می کنند اينست که چون مختار سردار نامور تازی به خونخواهی امام حسين بلند شد، چون دوستان را از دشمنان تميز دهد دستور می دهد که شيعيان بر روی بام های خود آتشی بيفروزند که اين روز برابر می شود با واپسين چهارشنبه سال که با جشن سوری ايرانيان همگام شده بود و از آن به پس ايرانيان نيز در چهارشنبه پايانی سال اين مراسم را به يادبود هر دو رخ داد در اين روز برگزار می کنند.
🔹چگونگی جشن
چون آتش و روشنايی نشان خداوند و پيروزی بود، آتش افروختن به سان پيروزی خدا بر اهريمن و بدی بوده، که کم کم رسم از روی آتش پريدن و خواندن ترانه هايی رواج يافت که شادروان استاد #پورداوود آن را زشت و توهين می داند:
« در جشن چهارشنبه سوری از روی شعله آتش جستن و ناسزايی چون سرخی تو از من و زردی من از تو گفتن از روزگارانی است که ديگر ايرانيان مانند نياکان خود آتش را نماينده فروغ ايزدی نمی دانستند آن چنانکه در آتش افروزی جشن سده که به گفته گروهی از پيشينيان ، پرندگان را به قير و نفت اندوده، آتش می زدند از روزگاران پس از اسلام است»
🔰بر بنیان پژوهش ها انجام شده زمان باستانی جشن سوری را می توان در اين سه زمان جست:
🏷- در شب بيست و ششم از ماه اسپند؛ نخستين شب پنجه وه ی کوچک
🏷- نخستين پنجه وه ی بزرگ که پنج روز کبيسه است و نخستين شب و روز جشن هَمَسپَتمَدَم (روز آفرینش مردمان)
🏷-شب پايانی سال که ارجمندترين روز جشن همسپتمدم و جشن آفرينش مردمان است

در اين گاه مردم به رُفت و روب و تميز کردن خانه و زندگی می پردازند، به گرمابه می روند، پوشاک نو به تن می کنند و در اتاق ها به ويژه اتاقی را که تازه درگذشته ای در آن مُرده باشد را پر از نُقل و نبات و شيرينی و ميوه و گل و سبزه و کتاب مقدس نموده و افروزه (شمع) روشن و چوب های خوشبو در سفره اي می نهند و اسپند دود می کنند، کدورت ها و کينه ها را بر کنار می گذارند و به آشتی و دوستی در می آيند و به اميد آنکه چون روانان درگذشتگان فرود آمدند شاد باشند و برای بازماندگان نيايش و فراوانی از خدا خواهان باشند.

مردمان آزادند که نيکی و يا بدی را گزينش نمایند، اما داد و دَهش مردمی، گزينش نيکی و شادی و تندرستی و زندگی خوب و شاد زيستن برای خود و ديگران است؛ پس بکوشيم که با فرهنگ درست و نيک ايرانی «جهانی ايرانی و ايرانی جهانی» بيافرينيم.   https://t.me/ShiirDall

🔰گوشه ايی از آداب و مراسم جاری و ويژه #جشن_سوری که در ميان بيشتر ايرانيان امروزی نيز رايج است

🔸آتش افروختن:
هيجان انگيز ترين و کهن ترين آدایب که از چارشنبه سوری مانده است آتش افروختن و بر گرداگرد آن چرخيدن و سرود و ترانه خوانی های شاد است که اينک در بيشتر ايران زمين برگزار می شود که امروزه از روی آتش پريدن و خواندن ترانه های زردی من از تو و سرخی تو از من نيز رواج بسيار دارد که همانگونه اشاره شد استاد پ.رداوود اين کار را توهين می دانند، پس از خاکستر شدن آتش چوب ها و بوته های سوخته شده را در کوزه ايی گرد آورده و از خانه بيرون می برند و در کنار ديوار می ريزند و آن کسی که آن را بيرون ريخته است در بازگشت به درون خانه در می زند؛ از درون خانه می پرسند که کيستی ؟ او پاسخ می دهد: منم می گويند: از کجا آمده اي؟ پاسخ می دهد: عروسی می پرسند: چه آورده ايی؟ می گويد: تندرستی.

🔹کوزه شکنی:
يکی از مراسم های رايج در جشن سوری و ديگر جشن ها مراسم کوزه شکنی است که امروزه نيز در اين جشن ها برگزار می شود به گونه ايی که مرد و زن از بلندايی و يا از پشت بام خانه کوزه ايی را به زمين می انداختند که آن بدان باور بود که درد ها و بلا های سال در اين کوزه گرد آمده است و با شکستن آن درد ها و بيماری و بد بختی از آن خانه دور می شود.

🔸فال گوش:
يکی از مراسم های سرگرم کننده و پر باور اين جشن که امروزه هم نيز در برخی از روستا های ايران رايج است مراسم فالگوش است که هرکه حاجتی داشته شب جشن سوری بر سر چهار راهی و يا پشت ديواری می ايستائ و با خود نيت می کرد و به سخنان نخستين رهگذری که از آنجا رد می شد گوش میداد و آن را به نيت خود تفال می زد و برای خود فال می گرفت .

🔹گره گشايی:
آنانکه گره در بختشان خورده بود و يا مشکلی داشتند در شب جشن گوشه دستمال و يا چارقدی را گره زده و بر سر راهی می ايستادند و نخستين رهگذری که از آنجا رد می شد آن گره را باز می کرد و او به اميد آنکه گره از کارش باز خواهد شد از او سپاس گزاری کرده و به پی کار خويش می رفت

🔸اسپند دود کردند:
اين رسم که بيشتر از سوی دختران جوان انجام می شد بدانگونه بود که به فروشگاه عطاری می رفتند و از فروشنده درخواست کُـندور kondor (نوعی چوب خوشبو که در بيشتر مراسم ها برای سوزاندن بکار می رود) می کردند زمانی که فروشنده میرفت تا کُـندور را بياورد آنان از فروشگاه بيرون می رفتند و به عطاری ديگری می رفتند و درخواست اسپند می کردند و همانگونه از فروشگاه بيرون می رفتند تا به فروشگاه سومی برسن آنگاه هم کندور و هم اسپند می خريدند و با خود به خانه می بردند

🔹آش بيمار:
اگر در خانه ايی بيماری بود در شب جشن برای درمان او آشی بر پا ميکردند تا بيماری آن به سال نو کشيده نشود و زود درمان يابد از برای همين صاحب خانه ايی که در آن بيمار بود به گونه ايی که شناخته نشود کاسه ايی را گرفته بر در همسايگان می رفت و آنان بنا به آداب رايج هر يک چيزی از نيازهای پختن آش در آن می ريختند، اگر در خانه ايی بيمار بود و يا کسی را در مسافرت داشت چيزی در کاسه نمی ريخت امروزه اين جشن گاهی نيز با نام « آش زين العابدين بيمار» در برخی روستاهای کشور رايج است .

🔸آجيل شيرين:
در شب جشن خوردن آجيل شيرين از ويژگيهای جدا نشدنی و ويژه جشن بود و اگر خواسته ايی داست برای برآورده شدن هر چه زود تر آن آجيلی را نذر کرده و در ميان ديگرا پخش می کردند که به آن آجيل مشکل گشا گويند که اين آدابی بسيار کهن هست که امروزه نيز در ميان زردشتيان رايج است که با آن لـُرک lork گويند .

❇️سخن پايانی :
آری، همانگونه که اشاره شد هيچگاه در آئين های ايرانيان گزارشی از ترقه، و افزارهای آتشزنه مهيب نبود ايرانيان با فرهنگ هيچگاه شُوند رنجش و آزار خود و ديگران نمی شدند و هرگز شادی را با وحشت و هراس و زيان و درد از ميان نمی بردند اکنون خوب است که ما آئين نياکانمان را در پی گرفته ايم ؛ مرمانی بی هويتند که از گذشته خود نا آگاه باشند؛ اما!! آيا براستی ما راه نياکانمان را درست پی گرفته ايم؟ و آن را پاس می داريم ؟
کافی است که يکبار شاد زيستن و درست شاد بودن بياموزیم آنگاه است که جهان و زندگی برايمان زيبا و فرح بخش می شود؛ و اين همان فرهنگ و نيک سرشتي است .
اگر ما فرهنگ و آداب غنی و کهن خويش را براستی بشناسيم و آن را بکار گيريم هرگز کسی شهامت توهين به ما را نخواهد داشت، بياييم از فرهنگ خويش در برابر توهين بيگانگان پشتيبانی کنيم ، آری همان فرهنگی که الگو و ريشه همه ی تمدن هاست همان فرهنگی که تازيان برای خوش يمن کردن و شاد کردن شب ناخجسته خود از آن بهره جسته اند؛ همان فرهنگی که در برابر هلنيسم و يونانی مآبی (چيره کردن فرهنگ يونان و روم بر تمدن های ديگر) و هجوم ددمنش ترکان زردپوست و مغولان و تازيان پايداری کرد و بر همه ی آن ها چيره شد و آن هم به يک برهان بود و آن نگهداری و نگاهبانی ارزشها و پايبندی به آداب و آئين های نیک گذشتگان بود .

ديوانگی است قصه تقدير و بخت نيست
از بام سرنگون شدن و گفتن از قضاست

پروين اعتصامی

به کوشش : #علیرضا_صادقی_امیری
دبیر انجمن جوانان سپید پارس

📌 https://t.me/jspngo

جشن شب چله

شب " چـلـه"

یادمان چیرگی فروغ ایزدی بر تاریکی اهریمنی

زایش خورشید و بزرگداشت ایزد مهر

بلندترین شب ایــرانی

بر همه ی ایرانی تباران فرخنده باد

 

 

چله يا يلدا :جشن کاهش نيروی اهريمنی _ شب سی ام آذر _ اين جشن که با پايکوبی و شب نشينی از فروهشت خورشید به باختر آغاز و با برآمدن خورشيد از خاور به پايان می رسد، يادمان کوتاهی شب و بلندای روز و روشنايی است، در باور ايرانيان فروغ و روشنايی از آفريده ی اهورمزدا (خدای بزرگ - سرور دانایی ها) و سپاهيان خداوند می باشند و تاريکی و شب از نيروهای اهریمن؛ در اين شب چون تاريکی و شب به درازترين اندازه ی خود در سال ( نشانه به پیشرفت دانش اختر شناسی ایرانیان باستان دارد) می رسد، و در باور اندیشه ایرانی سیاهی،سرما و اندوه از نیروهای انگره مینو (منش بد) بوده که در برابر سپنته مینو(منش نیک) می باشند تا آنان را شکست دهند، و از آنجا که انسان نه تنها یکی از والاترین آفریده های خداوند است، بلکه سرباز و یاری رسان او نیز بشمار می آید، و برآن است که با کمک راستی و فروغ و روشنایی بر سپاهیان تاریکی و آهرمن بتازد و آنان را شکست دهد، از برای همین مردمان در شب چله، برای شکست نیروی اهریمنی با برپا کردن آتش تا بامداد بيدار می مانند و به پايکوبی و شادی و خوردن ميوه(تابستانی و زمستانی) و آجيل می پردازند و با اين کار از نيروی سپاه آهرمنی می کاهند تا بامداد فرا رسد.

 
 این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود. مراسم شب یلدا (شب چله) از طریق ایران به قلمرو رومیان راه یافت و جشن «ساتورن» خوانده می‌شد.

 ایرانیان باستان با این باور که فردای شب چله با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (دادار و آفریننده) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود.
یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است.مردم دوران باستان که با دانش نجوم آشنایی داشتند، میدانستند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.
سفره شب چله ، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان، «لُرک» Lork که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.
روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود.

 

با سپاس
شاخه میراث تاریخی و میراث معنوی - انجمن جوانان سپید پارس

جشن اسپندگان

بیست و نهم بهمن ماه خورشیدی برابر با پنجم اسفند باستانی،

جشن فرخنده و همایون

*** اسپندگان ***

بزرگداشت جایگاه والای زن، مادر و زمین

بر همه ی ایرانی تباران سراسر گیتی خجسته باد

 

 جشن اسپندگان يا سپندارمذگان :جشن بزرگداشت جايگاه زن و زمین _ بيست و نهم بهمن ماه( بر بنیان گاهشمار خورشیدی) پنجم ام اسپند ماه ( بر بنیان گاهشمار باستانی) _ اسپندگان جشن بزرگداشت يکی از امشاسپندان و فرشتگان نزديک خداوند و همچنين بزرگداشت و پاس داشت جايگاه والای زمین بارور(که همچو مادری مهربان برای مردمان می باشد) زن،مادر و همسر ايرانی است، در اين روز به پاسداشت جايگاه والای زن در ايران همه ی کار های خانه بر دوش مردان و پسران خانه می باشد .

📌 https://t.me/jspngo

 

جشن فرخنده سده

به نام یزدان پاک

 

💠💠💠 دهم بهمن ماه خورشیدی، جشن فرخنده و همایون سده ، یادمان پیدایش آتش ورجاوند بر همه ی ایرانی تباران خجسته باد 💠💠💠


🔥برآمد بسنگ گران سنگ خرد                    
همان و همین سنگ بشکست گرد

🔥فروغی پدید آمد از هر دو سنگ                 
دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ

🔥نشد مارکشته ولیکن ز راز                        
ازین طبع سنگ آتش آمد فراز

🔥بگفتا فروغیست این ایزدی                       
پرستید باید اگر بخردی

🔥یکی جشن کرد آن شب و باده خورد           
سده نام آن جشن فرخنده کرد

سده : جشن پيدايش آتش از سوی هوشنگ پادشاه پيشدادی _ دهم بهمن ماه _  در اين روز هوشنگ پادشاه پيشدادی ايران در يک رخ داد نابهنگام آتش را پيدا می کند، در شاه نامه ی فردوسی بزرگ چنین آمده است، روزی هوشنگ بهمراه ياران خود به کوه می رود که در ميان راه ماری بزرگ می بيند، برای راندن مار سنگی برمی دارد و بسوی مار رها می کند، سنگ خُرد به سنگ ديگری می خورد و اخگری از آن به خار و خاشاک پيرامون میافتد و آتشی پديدار می گردد، از آن روز به پس مردمان ايران به پاسداشت و يادمان آن روز، آتشی بزرگ گرد می آورند و با خواندن نيايش به شادمانی و پايکوبی سرگرم می شوند و این روز را جشن میگیرند؛ داستانی دگر بر آن است اين جشن يادآور سد روز و شب (پنجاه روز و پنجاه شب) مانده با آغاز سال نو می باشد ؛ و داستانی دگر در پیوند با جوانان آزاد شده از بند آژدهاک(ضحاک) ماردوش بدست ارمایل پاکدین و گرمایل پیش بین است که شمارشان در این روز به سد (صد) رسید.

📌 https://t.me/jspngo

 

جشن شب چله

 

شب " چـلـه"

یادمان چیرگی فروغ ایزدی بر تاریکی اهریمنی

زایش خورشید و بزرگداشت ایزد مهر

بلندترین شب ایــرانی

بر همه ی ایرانی تباران فرخنده باد

 

 

چله يا يلدا :جشن کاهش نيروی اهريمنی _ شب سی ام آذر _ اين جشن که با پايکوبی و شب نشينی از فروهشت خورشید به باختر آغاز و با برآمدن خورشيد از خاور به پايان می رسد، يادمان کوتاهی شب و بلندای روز و روشنايی است، در باور ايرانيان فروغ و روشنايی از آفريده ی اهورمزدا (خدای بزرگ - سرور دانایی ها) و سپاهيان خداوند می باشند و تاريکی و شب از نيروهای اهریمن؛ در اين شب چون تاريکی و شب به درازترين اندازه ی خود در سال ( نشانه به پیشرفت دانش اختر شناسی ایرانیان باستان دارد) می رسد، و در باور اندیشه ایرانی سیاهی،سرما و اندوه از نیروهای انگره مینو (منش بد) بوده که در برابر سپنته مینو(منش نیک) می باشند تا آنان را شکست دهند، و از آنجا که انسان نه تنها یکی از والاترین آفریده های خداوند است، بلکه سرباز و یاری رسان او نیز بشمار می آید، و برآن است که با کمک راستی و فروغ و روشنایی بر سپاهیان تاریکی و آهرمن بتازد و آنان را شکست دهد، از برای همین مردمان در شب چله، برای شکست نیروی اهریمنی با برپا کردن آتش تا بامداد بيدار می مانند و به پايکوبی و شادی و خوردن ميوه(تابستانی و زمستانی) و آجيل می پردازند و با اين کار از نيروی سپاه آهرمنی می کاهند تا بامداد فرا رسد.

 
 این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود. مراسم شب یلدا (شب چله) از طریق ایران به قلمرو رومیان راه یافت و جشن «ساتورن» خوانده می‌شد.

 ایرانیان باستان با این باور که فردای شب چله با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (دادار و آفریننده) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود.
یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است.مردم دوران باستان که با دانش نجوم آشنایی داشتند، میدانستند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.
سفره شب چله ، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان، «لُرک» Lork که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.
روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود.

 

با سپاس
شاخه میراث تاریخی و میراث معنوی - انجمن جوانان سپید پارس

جشن فرخنده مهرگان

جشن فرخنده تیرگان

نوروز همایون

جشن فرخندی سوری و پایان سرایش شاهنامه

جشن فرخنده  سوری  سرآغاز جشن های نوروزی

جشن خجسته " نوروز " جشن آفرینش و زنده شدن جان جهان

بر همه ی ایرانی تباران سراسر گیتی همایون باد

 

نوروز یادگار ایرانی، میراث جهانی بر همگان فرخنده باد

جشن فرخنده اسپندگان

بیست و نهم بهمن ماه خورشیدی برابر با پنجم اسفند باستانی،

جشن فرخنده و همایون

*** اسپندگان ***

بزرگداشت جایگاه والای زن، مادر و زمین

بر همه ی ایرانی تباران سراسر گیتی خجسته باد

 جشن اسپندگان يا سپندارمذگان :جشن بزرگداشت جايگاه زن و زمین _ بيست و نهم بهمن ماه( بر بنیان گاهشمار خورشیدی) پنجم ام اسپند ماه ( بر بنیان گاهشمار باستانی) _ اسپندگان جشن بزرگداشت يکی از امشاسپندان و فرشتگان نزديک خداوند و همچنين بزرگداشت و پاس داشت جايگاه والای زمین بارور(که همچو مادری مهربان برای مردمان می باشد) زن،مادر و همسر ايرانی است، در اين روز به پاسداشت جايگاه والای زن در ايران همه ی کار های خانه بر دوش مردان و پسران خانه می باشد .

کانال تلگرامی آشنایی با انجمن جوانان سپید پارس : https://telegram.me/jspngo

 

ادامه نوشته

شادباش "شب چله"

جشن شب " چـلـه"

یادمان چیرگی فروغ ایزدی بر تاریکی اهریمنی

زایش خورشید و بزرگداشت ایزد مهر

بلندترین شب ایــرانی

بر همه ی ایرانی تباران فرخنده باد

 

 

چله يا يلدا :جشن کاهش نيروی اهريمنی _ شب سی ام آذر _ اين جشن که با پايکوبی و شب نشينی از فروهشت خورشید به باختر آغاز و با برآمدن خورشيد از خاور به پايان می رسد، يادمان کوتاهی شب و بلندای روز و روشنايی است، در باور ايرانيان فروغ و روشنايی از آفريده ی اهورمزدا (خدای بزرگ - سرور دانایی ها) و سپاهيان خداوند می باشند و تاريکی و شب از نيروهای اهریمن؛ در اين شب چون تاريکی و شب به درازترين اندازه ی خود در سال ( نشانه به پیشرفت دانش اختر شناسی ایرانیان باستان دارد) می رسد، و در باور اندیشه ایرانی سیاهی،سرما و اندوه از نیروهای انگره مینو (منش بد) بوده که در برابر سپنته مینو(منش نیک) می باشند تا آنان را شکست دهند، و از آنجا که انسان نه تنها یکی از والاترین آفریده های خداوند است، بلکه سرباز و یاری رسان او نیز بشمار می آید، و برآن است که با کمک راستی و فروغ و روشنایی بر سپاهیان تاریکی و آهرمن بتازد و آنان را شکست دهد، از برای همین مردمان در شب چله، برای شکست نیروی اهریمنی با برپا کردن آتش تا بامداد بيدار می مانند و به پايکوبی و شادی و خوردن ميوه(تابستانی و زمستانی) و آجيل می پردازند و با اين کار از نيروی سپاه آهرمنی می کاهند تا بامداد فرا رسد.

 

 این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود. مراسم شب یلدا (شب چله) از طریق ایران به قلمرو رومیان راه یافت و جشن «ساتورن» خوانده می‌شد.

 ایرانیان باستان با این باور که فردای شب چله با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (دادار و آفریننده) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود.
یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است.مردم دوران باستان که با دانش نجوم آشنایی داشتند، میدانستند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.
سفره شب چله ، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان، «لُرک» Lork که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.
روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود.

 

با سپاس
شاخه میراث تاریخی و میراث معنوی - انجمن جوانان سپید پارس
به ما بپیوندید
کانال تلگرامی آشنایی با انجمن جوانان سپید پارس
https://telegram.me/jspngo

نخستین پاسداشت فر و ادب تبرستــان (گزارش پایانی)

به نام خدا

نخستین پاسداشت "فــر و ادب تبـرستــان"

 

ـ بنا به گزارش پیوندهای مردمی، دبیرخانه برگزاری "فر و ادب تبرستان"

نخستین پاسداشت "فر و ادب و تبرستان" که از یکم تا هفتم امرداد ماه سال جاری در سه بخش، نشست های تخصصی در حوزه گاهشماری ومیراث فرهنگی-تاریخی، برگزاری جشن ها و آیین های بومی و برپایی نمایشگاه عکس و اسناد تاریخی در مجموعه فرهنگی و تاریخی نیاوران برگزار گردید، عصر دیروز به کار خود پایان داد./

در نخستین روز از این برنامه، نشست تخصصی گاهشماری تبری و استوره ها در گاهشمار تبری با سخنرانی استاد نصرالله هومند و بانو دکتر پروین پورمجیدیان از ساعت 16:30 تا 19 در محل سالن سینمای اختصاصی کاخ موزه نیاوران با باشندگی عموم علاقه مندان و دگر اساتید این حوزه برگزار گردید، همچنین در این نشست

ادامه نوشته

نخستین پاسداشت فر و ادب تبرستــان

به نام یزدان پاک

درود و سپاس

شاخه ایران باستان

بخش ادب و هنر

 

نخستین پاسداشت فر و ادب تبرستــان

 نشست های تخصصی با حضور استادان بنام کشوری با موضوعات بررسی گاهشماری تبری و دیلمی، گزارش وضعیت های آثار شاخص تاریخی-طبیعی و همچنین نمایش و اکران مستند بلند "فریاد سکوت اسپهبد خورشید" به همراه کارگاه نقد و بررسی فیلم، آیین رونمایی از کتاب، جشن آیینی و کهن "فردینه ماه شو" همزمان با آغاز سال 1527 تبری، نمایشگاه عکس های تاریخی، برپایی خوان نوروزی و اجرای آیین ها و موسیقی بومی و... از برنامه های نخستین پاسداشت فر و ادب تبـرستـان است.

 

مازندنومه، سرویس فرهنگی وهنری، علیرضا صادقی امیری: نخستین پاسداشت "فر و ادب و تبرستان" یکم تا هفتم امرداد ماه سال جاری، در مجموعه فرهنگی تاریخی کاخ نیاوران در سه بخش نشست های تخصصی در حوزه میراث فرهنگی-تاریخی، برگزاری جشن ها و آیین های بومی و برپایی نمایشگاه عکس و اسناد تاریخی برگزار می شود.

این مراسم را "انجمن جوانان سپید پارس"، روابط عمومی "مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران" ، کانون توسعه پایدار امیرکلا(بنیاد امیرپازواری) ، موسسه فرهنگی هنری پارپیرار، معاونت فرهنگی و جوانان اداره کل ورزش و جوان مازندران، سازمان میراث فرهنگی کشور، بنیاد هم اندیشان تبری (خانه مازندران)، انجمن سوادکوه شناسی، انجمن فرهنگی هنری و ادبی تلارپه و تعدادی از دوستداران حوزه فرهنگ و تاریخ تبرستان برگزار می کنند.

در این برنامه، نشست های تخصصی با حضور استادان بنام کشوری با موضوعات بررسی گاهشماری تبری و دیلمی، گزارش وضعیت های آثار شاخص تاریخی-طبیعی و همچنین نمایش و اکران مستند بلند "فریاد سکوت اسپهبد خورشید" به همراه کارگاه نقد و بررسی فیلم و آیین رونمایی از کتاب اجرا می شود.

از بخش های دیگر این برنامه برگزاری جشن آیینی و کهن "فردینه ماه شو" همزمان با آغاز یکهزار و پانصد و بیست و هفتمین سال نوی تبری است. برپایی خوان نوروزی و اجرای آیین های بومی، موسیقی بومی و محلی، بومی سرایی حماسی، نوروز خوانی، امیری خوانی و ... از برنامه های جشن "فردینه ماه شو" است.

همچنین در راستای آشنایی بیشتر هم میهنان با پیشینه و نوع زندگی مردم حوزه تبرستان، نمایشگاه عکس و اسناد تاریخی و نمادهای مردم شناسی حوزه فرهنگی تبرستان، همزمان با این برنامه به مدت یک هفته در کوشک احمد شاهی مجموعه نیاوران برپا خواهد شد.

زمان بندی برنامه های اجرایی نخستین پاسداشت "فر و ادب تبرستان" به این قرار است::

پنجشنبه یکم امردادماه 1394 خورشیدی:

نشست تخصصی گاهشماری "تبری" و "دیلمی" از ساعت 16:30 تا 19 با حضور علاقه مندان و استادان این حوزه در سالن "سینمای اختصاصی" کاخ نیاوران برگزار می شود. همچنین جشن آیینی و کهن "فردینه ماه شو" از ساعت 19 تا 21 با حضور مهمانان و عموم علاقه مندان در محوطه بخش جنوبی کاخ نیاوران به همراه برنامه های آیینی و انواع موسیقی بومی و محلی اجرا و برگزار خواهد شد.

جمعه دوم امرداد ماه 1394 خورشیدی:

نشست گزارش وضعیت میراث فرهنگی و طبیعی مازندران، نمایش و اکران مستند بلند"فریاد سکوت" اسپهبد خورشید، ساخته مجید امیدی راد؛ به همراه کارگاه نقد و بررسی فیلم از سوی استادان این حوزه، و همچنین آیین رونمایی از کتاب "سوادکوه میراث دار تبار کهن" نوشته احمد باوند با سخنرانی دکتر داود هرمیداس باوند از ساعت 16:30 تا 19 در سالن سینمای اختصاصی کاخ نیاوران با حضور عموم علاقه مندان برگزار خواهد شد.

یکم تا هفتم امرداد ماه 1394 خورشیدی:

 نمایشگاه عکس های تاریخی به مدت یک هفته از یکم تا هفتم امرداد ماه سال جاری، در کوشک احمد شاهی مجموعه فرهنگی تاریخی کاخ نیاوران برگزار خواهد شد. در این نمایشگاه بیش از چهل عکس تاریخی با موضوع آثار تاریخی و زندگی روزمره جوامع محلی و آیین های بومی به نمایش عموم گذاشته خواهد شد.

 

با سپاس

پیوندهای مردمی-انجمن جوانان سپید پارس

شاخه ایران باستان - انجمن جوانان سپید پارس

بخش ادب و هنر - انجمن جوانان سپید پارس